miscorrecties

Miscoorrecties is een term die wordt gebruikt in proeflezen, redactie en natuurlijke taalverwerking om correcties te beschrijven die het bedoelde probleem niet oplossen of die juist nieuwe fouten introduceren. Ze kunnen ontstaan bij handmatige redactie of bij automatische tools zoals spellingscontrole, grammaticacontrole of autocorrectie. Het fenomeen kan de helderheid en nauwkeurigheid van teksten ondermijnen.

Oorzaken zijn onder meer ambiguïteit en contextafhankelijkheid, onbekende termen of eigen namen, en homografen. Ook regels die te veel generaliseren of statistische fouten in automatische systemen kunnen miscorrigeren veroorzaken. Bij systemen op basis van machine learning kan contextinterpretatie misgaan door biases in trainingsdata of onzekerheid in de voorspellingen, wat leidt tot ongepaste of verkeerde correcties.

Voorbeelden: het vervangen van een zeldzaam of technisch begrip door een algemener woord; het wijzigen van een werkwoordsvorm of een ontkenning waardoor de betekenis verandert; of het ongewild aanpassen van een naam die onveranderd had moeten blijven. Het gevolg is mogelijk verlies van nauwkeurigheid, gewijzigde betekenis of minder vertrouwen in de tekst. In professionele omgevingen kunnen miscorrecties extra revisie vereisen en workflows beïnvloeden, bijvoorbeeld in juridische of medische documentatie.

Mitigatie: menselijke beoordeling bij gevoelige teksten, domain-specifieke woordenboeken en gebruikersinstellingen voor autocorrectie. Voor automatische systemen zijn onzekerheidsindicatoren, contextbewuste modellen en duidelijke post-editing richtlijnen nuttig. Het registreren en analyseren van miscorrecties helpt bij het verbeteren van de tools.