lichaamscontrole

Lichaamscontrole is het proces waarbij de lichamelijke toestand van een persoon wordt beoordeeld, meestal door een zorgprofessional. Het doel is gezondheidstoestand vast te stellen, aandoeningen vroegtijdig op te sporen en de werking van het lichaam te evalueren. Een lichamelijk onderzoek kan onderdeel zijn van routinematige controles, diagnostisch onderzoek bij klachten, of evaluatie voorafgaand aan behandelingen of operaties.

Een lichamelijk onderzoek omvat meestal een combinatie van anamnese (het bespreken van klachten en medische geschiedenis) en een lichamelijk onderzoek. Daarbinnen kunnen inspectie (bekijken van het lichaam), palpatie (voelen met de hand), auscultatie (geluiden luisteren met een stethoscoop) en contingente onderzoeken zoals percussie voorkomen. Daarnaast worden vaak vitale functies gemeten, zoals bloeddruk, hartslag, ademhaling en temperatuur. Afhankelijk van de indicatie kunnen aanvullende onderzoeken worden uitgevoerd, zoals bloed- en andere laboratoriumtesten, beeldvorming (röntgen, echografie) of functionele testen.

Toepassingsgebieden zijn onder andere de huisartspraktijk, ziekenhuiszorg, preventieve gezondheidszorg, arbeidsgezondheidszorg en sportgeneeskunde. In preventieve zorg kan een lichamelijke controle deel uitmaken van screenings en gezondheidsadviezen, terwijl in de klinische setting een dergelijk onderzoek wordt gericht op diagnose en behandeling.

Ethiek en privacy spelen een belangrijke rol: toestemming van de patiënt, vertrouwelijkheid en professionele normen zijn bepalend voor hoe en wanneer een lichaamsonderzoek wordt uitgevoerd. Lichaamscontroles variëren in intensiteit afhankelijk van de context, de reden van verwijzing en de gezondheidsgeschiedenis van de persoon.