ferrometalen

Ferrometalen zijn metalen die bij kamer­temperatuur ferromagnetisch gedrag vertonen. Dat houdt in dat hun magnetische momenten bij lage temperaturen of onder invloed van een extern veld sterk kunnen.aligneren en een permanente magnetische orde kunnen behouden. Ferromagnetisme ontstaat door onderlinge wisselwerkingen tussen atoomspins, en de magnetisatie van deze materialen is afhankelijk van temperatuur: onder de Curie-temperatuur ordenen de momenten zich in domeinen en is magnetisatie mogelijk; boven die temperatuur verliezen ze grotendeels hun permanente magnetisatie en gedragen ze zich paramagnetisch.

De klassieke ferrometalen zijn ijzer (Fe), nikkel (Ni en kobalt (Co. Op basis van deze elementen bestaan talrijke legeringen met ferromagnetische eigenschappen, zoals staal en gietijzer, en verschillende nikkel-ijzer- en kobaltlegeringen. Veel gebruikte ferrometalen ontstaan door toevoegingen en verwerking die hun magnetische respons bepalen, waardoor ze geschikt zijn voor specifieke toepassingen en milieus.

Eigenschappen van ferrometalen omvatten een hoge magnetische permeabiliteit, een grote verzadigde magnetisatie en magnetische hysterese. De magnetisatie reageert traag op veranderingen in het externe veld (coerciviteit en retentiviteit variëren sterk per legering en verwerking). Het domeinmodel geeft een beeld van hoe regionale oriëntaties van magnetische momenten samen een netto magnetisatie produceren.

Toepassingen van ferrometalen zijn wijdverspreid: kernmaterialen voor transformatoren en elektromotoren, magnetische actuatoren en sensoren, permanente magneten in diverse apparaten en magnetische opslagtechnologie. Door verwerking en legering kunnen eigenschappen zoals sterkte, taaiheid en magnetische respons worden aangepast voor specifieke industriële functies.