bodemvruchtenbaarheid
Bodemvruchtenbaarheid is het vermogen van een bodem om planten te laten groeien en opbrengsten te leveren. Het hangt samen met de beschikbaarheid van voedingsstoffen, de watervoorraad, de structuur van de bodem en het leven in de bodem. Een vruchtbare bodem bevat voldoende stikstof, fosfor en kalium, plus micronutriënten, heeft een geschikte pH en een hoog gehalte organische stof, wat voeding, waterretentie en bodemleven ondersteunt. De vruchtbaarheid ontstaat uit het samenspel van chemische, fysieke en biologische factoren en wordt beïnvloed door bemesting, gewasrotatie, bodembewerking, drainage en klimatologische omstandigheden.
Indicatoren en metingen voor bodemvruchtenbaarheid zijn onder meer de beschikbaarheid van stikstof, fosfor en kalium, de
Het concept is van belang voor de landbouw: een hoge bodemvruchtenbaarheid ondersteunt stabiele gewasopbrengsten, vermindert de
Beheer en verbetering van bodemvruchtenbaarheid omvatten onder meer het toevoegen van organische stof (compost, dierlijke mest),
Uitdagingen en milieuaspecten zijn onder meer bodemdaling, verdichting, verzilting en eutrofiëring. Maatregelen richten zich op bodembeheer,