Vormdistributie

Vormdistributie is een verzamelterm die in verschillende vakgebieden zoals statistiek, beeldverwerking en morphometrie wordt gebruikt om de verdeling van vormgerelateerde kenmerken in een dataset of populatie te beschrijven. Het concept richt zich op hoe objecten, contouren of signalen qua vorm variëren en distribueerd zijn over mogelijke vormkenmerken zoals kromming, hoeken, verhoudingen en oriëntatie. Een vormdistributie biedt een samenvattend beeld van morfologische eigenschappen op groepsniveau, los van exacte posities of orientaties van individuele vormen.

In de praktijk worden vormdistributies vaak geconstrueerd door vormkenmerken te extraheren uit objecten of contouren en deze kenmerken te samenvatten in een statistische verdeling. Veel gebruikte aanpakken combineren vormen met invariantsystemen tegen translatie, rotatie en schaalverandering, zodat de distributie robuust blijft onder verschillende beeldopnames. Voorbeelden van algemene benaderingen zijn histogrammen van afstands- of hoekstatistieken tussen boundarypunten, verdelingen van kromming of buigpunten, en vectoren of momentintelingen die de globale vorm karakteriseren.

Vormen van toepassingen zijn onder meer beeldherkenning en objectidentificatie, medische beeldvorming, kwaliteitscontrole in de productie, en morphometrische analyses in biologie en antropologie. Een vormdistributie kan dienen als compacte representatie voor vergelijkingen tussen groepen of voor het trainen van statistische modellen, waarbij de nadruk ligt op morfologische eigenschappen in plaats van individuele exemplaren.

Gerelateerde onderwerpen omvatten vormdescriptoren, statistische morfometrie en morphologische analyse.