Opschepperige

Opschepperige is een samengesteld bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat een persoon beschrijft die de neiging heeft om te pralen of zichzelf en zijn verwezenlijkingen op buitengewone wijze in de verf te zetten. Het woord draagt doorgaans een negatieve connotatie en kan ook humoristisch bedoeld zijn, afhankelijk van de context en toon.

Etymologie en betekenis: opscheppen betekent letterlijk iets opduwen of opscheppen over eigen prestaties. Het achtervoegsel -erig vormt daarvan het bijvoeglijk naamwoord. In dezelfde woordfamilie verschijnt ook het zelfstandig naamwoord opschepper (een braggart) en het zelfstandig naamwoord opschepperigheid (de eigenschap van opscheppen).

Gebruik en toon: opschepperig wordt vooral gebruikt in informele discussie, literaire of journalistieke beschrijvingen, en in gesprekken om een houding of taal van zelfverheerlijking aan te duiden. Het kan verwijzen naar gedrag, toon of houding, bijvoorbeeld “een opschepperige vent” of “een opschepperige toon.” De nuance varieert van mild humoristisch tot irritant, afhankelijk van de ernst van de opschepperij en de relatie tussen spreker en luisteraar. In het Vlaams-Nederlands is de term eveneens gangbaar en breed inzetbaar.

Synoniemen en verwante termen: het begrip is vergelijkbaar met engels boastfulness of braggadocio; in informele contexten kan ook windbuil gebruikt worden. Het antoniem is bescheidenheid; tegenstellingsparen omvatten vaak bescheiden of nuchtere houding.

Voorbeeldzinnen: “Hij praat altijd over zijn prestaties en zijn verhalen klinken opschepperig.” “Haar opschepperige houding irriteert haar vrienden.”