Openlusregelingen

Openlusregelingen is een begrip uit controlesystemen dat verwijst naar regelingen die geen terugkoppeling gebruiken bij het bepalen van de besturing. Bij een openlusregeling wordt de uitgang volledig bepaald door een vooraf vastgestelde ingangssignaal of een voorgeprogrammeerde regelstrategie, zonder meetgegevens uit de uitvoer te gebruiken om de regeling aan te passen.

Kenmerken van openlusregelingen zijn onder meer een grote afhankelijkheid van een nauwkeurig model van de procesdynamiek en de veronderstelling dat storingen en parameterveranderingen beperkt blijven. Het ontwerp en de uitvoering zijn doorgaans eenvoudiger en goedkoper dan bij gesloten lusregelingen. Doorgaans ontbreken robuuste correcties voor afwijkingen, waardoor de prestaties sterk kunnen variëren wanneer het proces afwijkt van het model.

Nadelen omvatten een beperkte robuustheid tegen verstoringen en drifts in de verwerking. Omdat er geen feedback is om foutenniveaus te neutraliseren, kunnen kleine afwijkingen leiden tot grotere afwijkingen in de uitvoer. Openlusregelingen zijn daarom minder geschikt voor processen met variabele belading, onvoorspelbare storingen of belangrijke veiligheids- en nauwkeurigheidseisen.

Toepassingen van openlusregelingen komen voor in situaties waar het proces relatief voorspelbaar is en waarbij een vooraf bepaald tijd- of patroongebaseerd commando volstaat. Voorbeelden zijn eenvoudige verwarmings- of koelcycli die volgens een vast schema worden uitgevoerd, of dosing- en verwerkingsstappen die onder stabiele, goed gemodelleerde omstandigheden plaatsvinden.

Vergeleken met gesloten lusregelingen, die wel feedback gebruiken om afwijkingen te corrigeren, bieden openlusregelingen snelheid en eenvoud, maar leveren minder fouttolerantie en aanpassingsvermogen. Zie ook gesloten-lusregeling en voorspellende (feedforward) regeling.