Landschap

Een landschap is een gedeelte van het aardoppervlak dat als een samenhangend geheel waarneembaar is en waarin natuurlijke en menselijke elementen op elkaar inwerken. Voorzieningen zoals reliëf, waterlopen, bodem, vegetatie en klimaat bepalen de fysieke kenmerken, terwijl bebouwing, infrastructuur en landbouw het zichtbare patroon vormen. De mens beïnvloedt en verandert het landschap continu, waardoor cultuurlandschappen ontstaan die cultureel en historisch betekenisvol zijn.

In de geografie en ruimtelijke planning wordt landschap gezien als een samenhangend geheel van natuurlijke en menselijke kenmerken dat kan worden bestudeerd en beheerd. Landschappen worden vaak onderverdeeld in natuurlandschappen (zoals bergen, rivieren, moerassen) en cultuurlandschappen (agrarische, stedelijke of industriële landschappen), waarbij de cultuurhistorische betekenis en de relatieve waarde voor ecologie en recreatie meespelen.

In de kunst heeft het landschap als genre vooral in Europa een prominente rol gehad. Landschapsschilderijen leggen vaak de relatie tussen licht, seizoenen, topografie en menselijke aanwezigheid vast en dragen bij aan ons beeld van het gebied.

Beleid en behoud: Landschap is ook onderwerp van behoud, bescherming en ruimtelijke planning. Doelen zijn onder meer natuurbehoud, behoud van erfgoed en het bevorderen van aantrekkelijke, leefbare omgevingen.