IPCCrichtlijnen

IPCC-richtlijnen verwijzen naar de methodologische handleiding van het Intergouvernementeel Panel voor Klimaatverandering (IPCC) voor nationale koolstofgasinventarissen. Ze bieden methoden en procedures om de uitstoot en verwijdering van broeikasgassen door menselijke activiteiten te kwantificeren en te rapporteren, zodat cijfers tussen landen vergelijkbaar zijn en voldoen aan internationale verplichtingen onder het UNFCCC en het Parijsakkoord.

De richtlijnen zijn opgebouwd uit sectorale modules zoals energie, industriële processen, landbouw, landgebruik en afval, en hanteren een zogenoemde tier-benadering: Tier 1 biedt algemene, globale factoren; Tier 2 en Tier 3 vereisen land- of regio-specifieke gegevens en verfijingen. Ze voorzien tevens in principes voor transparantie, kwaliteitsborging en kwaliteitscontrole (QA/QC), documentatie en onzekerheidsanalyse. Daarnaast geven ze standaardinstrumenten zoals emissiefactoren en activiteitendata, en verwijzen ze naar de IPCC Emission Factor Database voor aanvullende bronnen.

De IPCC-richtlijnen vormen de basis voor nationale inventarissen die landen indienen bij de UNFCCC en zijn onderhevig aan regelmatige updates. Ze zijn ontwikkeld en geactualiseerd in verschillende versies, met belangrijke aanvullingen zoals de Good Practice Guidance en de Refinement uit 2019, die methoden en onzekerheidsbehandeling verder verbeteren. Door hun breed draagvlak en systematische aanpak spelen de richtlijnen een centrale rol in internationaal geharmoniseerd klimaatbeleid en wetenschappelijke inzet.