Emulsifiërende

Emulsifiërende stoffen zijn toevoegingen die emulsies stabiliseren door olie en water te mengen en te voorkomen dat de druppels uit elkaar klonteren. Ze zijn amfifiele moleculen met zowel een hydrofiele (wateraantrekkende) als een lipofiele (olieaantrekkende) kant, waardoor ze zich bij de olie-water grens oriënteren en een dunne film rond elke druppel vormen. Door de interfaciale spanning te verlagen en de druppels te omringen met een beschermende mantel, verminderen ze coalescentie en scheiding van de twee vloeistoffen.

Er bestaan natuurlijke en synthetische emulsifiërende stoffen. Natuurlijke voorbeelden zijn lecithine (uit eieren of sojabonen), eiwithoofde of melkproteïnen, en bepaalde plantaardige zetmeel- of suikersesters. Synthetische emulsifiërende stoffen omvatten polysorbaten (bijv. Tween-verbindingen), sorbitanesters (Span-verbindingen) en diverse esters. De keuze hangt af van het gewenste type emulsie en de toepassing.

HLB (Hydrophilic-Lipophilic Balance) wordt gebruikt om te voorspellen welk type emulsie een stof stabiliseert. Over het algemeen bevorderen hoge HLB-waarden olie-in-water emulsies, terwijl lage waarden beter geschikt zijn voor water-in-olie emulsies. Emulsifiërende stoffen worden wereldwijd toegepast in uiteenlopende sectoren: in de voedingsindustrie (mayonaise, dressings, ijs), de cosmetica-industrie (crèmes, lotions, shampoos) en de farmaceutische sector (orale suspensies, topische formuleringen).

Regelgeving en veiligheid: veel emulsifiërende stoffen zijn goedgekeurd als voedseladditieven en krijgen etikettering met herkenbare benamingen of E-nummers. Bij enkele emulsifiers kunnen allergische reacties voorkomen bij gevoelige personen, vooral bij ei of soja gebaseerde lecithine. Over het algemeen geldt dat ze in aanbevolen verhoudingen veilig zijn wanneer toegepast volgens regelgeving.