Drukcondities

Drukcondities zijn de druk waaronder een systeem opereert of de referentiedruk die wordt gebruikt bij metingen. Het begrip vindt toepassing in de natuur- en scheikunde, de techniek en de drukkerijsector. In de wetenschap worden doorgaans drie hoofdtypen druk onderscheiden: absolute druk, gauge druk en vacuümdruk. Absolute druk is de druk ten opzichte van een volledig vacuüm. Gauge druk is de druk ten opzichte van de omgevingsdruk; deze is positief bij hogere druk en negatief bij lagere druk. Vacuümdruk verwijst naar drukken onder atmosferische druk. Soms wordt ook differentiële druk genoemd, het verschil tussen twee punten in een systeem.

Eenheden: druk wordt in het SI-stelsel gemeten in pascal (Pa), met afgeleiden zoals kilopascal (kPa) en bar. 1 bar is precies 100 kPa; 1 atmosfeer (atm) is ongeveer 101,3 kPa. In sommige vakgebieden bestaan normen voor standaardomstandigheden, zoals STP (standaardtemperatuur en -druk), waarbij gebruikte referentiedruk- en temperatuurnormen per toepassing kunnen verschillen.

Toepassingen: in de natuurkunde en chemie bepalen drukcondities de eigenschappen van gassen en vloeistoffen via bekende gaswetten; in engineering beïnvloeden drukcondities fluidadynamische en mechanische systemen, hydrauliek en pneumatiek; in meteorologie en aardobservatie spelen drukcondities een sleutelrol bij het verklaren van weers- en ondergrondse processen.

Drukcondities in de drukkerij verwijzen naar omgevingsomstandigheden en machine-instellingen die de drukkwaliteit beïnvloeden, waaronder temperatuur, relatieve vochtigheid, inktviscositeit en droogtijden. Door deze factoren af te stemmen, kunnen afdrukken consistent en van hoge kwaliteit blijven.