Decompressieprocedures

Decompressieprocedures zijn methoden die worden gebruikt om de druk die op het lichaam wordt uitgeoefend, veilig te verminderen. Dit is vooral relevant in situaties waar het lichaam is blootgesteld aan verhoogde druk, zoals bij diepzeeduiken, vliegreizen op grote hoogte of in sommige industriële omgevingen. Het doel van decompressie is om te voorkomen dat gassen die tijdens perioden van hoge druk in het lichaam zijn opgelost, zoals stikstof, te snel naar buiten komen en bellen vormen. Deze bellen kunnen leiden tot decompressieziekte, ook wel bekend als "the bends", wat pijn, neurologische symptomen en in ernstige gevallen zelfs de dood kan veroorzaken.

Bij duiken worden decompressieprocedures vaak uitgevoerd door het langzaam en gecontroleerd stijgen naar de oppervlakte, waarbij specifieke "stops" op bepaalde dieptes worden aangehouden. Gedurende deze stops krijgt het opgeloste gas in het lichaam de tijd om veilig via de longen te worden afgevoerd. De duur en diepte van deze stops worden berekend op basis van de duikdiepte en -tijd, vaak met behulp van decompressietabellen of duikcomputers.

In andere contexten, zoals bij grote hoogte effecten, kan decompressie van nature optreden wanneer iemand terugkeert naar een lagere atmosferische druk. Voor ruimtereizigers is decompressie een kritieke fase na een ruimtewandeling, waarbij zorgvuldige procedures worden gevolgd om de overgang van de vacuümdruk naar de druk in het ruimtevaartuig veilig te maken. Over het algemeen is het principe achter alle decompressieprocedures het geleidelijk terugbrengen van de omgevingsdruk om de risico's van gasbellen in het lichaam te minimaliseren.