uvcoördinaten

UV-coördinaten zijn twee-dimensionale coördinaten die worden gebruikt om een tekstuur op een driedimensionale geometrie te plaatsen. Een punt op het oppervlak krijgt daarbij een paar waarden toegewezen: U en V. In de meeste systemen ligt de oorsprong van de UV-ruimte ergens onderaan links en worden de waarden genormaliseerd in het bereik [0,1], waarbij U de horizontale en V de verticale as aangeeft. Sommige programma’s gebruiken afwijkende oriëntaties of oorsprongen, wat belangrijk is voor interpretatie bij het importeren of samplen van textures.

UV-ruimte dient als referentie voor texture mapping. Teksturen worden samengevoegd door texels te sampelen bij de posities (U,V). De adressering bepaalt wat er gebeurt buiten [0,1]: wrapping herhaalt de tekstuur, clamp stopt sampling bij de rand, en mirrored wrapping keert horizontaal en/of verticaal gespiegeld terug. Door waarden buiten [0,1] te gebruiken, kan een tekstuur getiled worden.

Het produceren van UV-coördinaten gebeurt via unwrapping: het toewijzen van UV-coördinaten aan elk punt van de 3D-geometrie. Dit kan handmatig in een UV-editor of automatisch via projecties zoals planar (vlak), cylindrical (cilindrisch), spherical (bolvormig) of box-projection. Het doel is een lay-out met UV-eilanden die zo min mogelijk vervorming vertonen en een consistente texeldichtheid hebben.

Veelvoorkomende problemen zijn naadlijnen, vervorming en overlappende UV's, wat sampling- en textuurproblemen kan veroorzaken. Oplossingen zijn naden plaatsen op minder zichtbare plekken, texeldichtheid afstemmen, en het vermijden van overlappende UV-ruimte voor verschillende details. In geavanceerde workflows kunnen meerdere UV-sets gebruikt worden voor verschillende teksturen.