rozijnen

Rozijnen zijn gedroogde druiven die wereldwijd worden toegepast als zoet ingrediënt en tussendoortje. Door het verwijderen van een groot deel van het vocht uit verse druiven krijgt men een geconcentreerde, zoete smaak en een taaie tot kauwbare textuur. De kleur en smaak hangen af van de druivensoort en van het droogproces; donkerbruin tot goudkleurig en zacht tot stevig.

Typen en benamingen: In de handel onderscheiden producenten vaak donkerrode of bruine rozijnen, en lichtgekleurde varianten zoals sultanas of gouden rozijnen. Krenten zijn kleiner en afkomstig van andere druivensoorten en worden vaak apart genoemd. Voor sommige soorten kunnen zwaveldioxide of andere bewaarmiddelen worden gebruikt om de kleur te behouden.

Productie en droging: De droging gebeurt op natuurlijke wijze in zonlicht of met mechanische ovens en dehydratoren. Het vochtgehalte daalt tot ongeveer 15-22 procent. Sommige gouden rozijnen zijn extra behandeld met zwaveldioxide om kleur te behouden en de houdbaarheid te verlengen.

Voedingswaarde: Rozijnen zijn rijk aan suikers en koolhydraten en leveren ook vezels, kalium en ijzer. Per 100 gram leveren ze circa 299 kcal, met ongeveer 60-65 gram suikers. De exacte samenstelling hangt af van de variëteit en het droogproces.

Gebruik en opslag: Rozijnen worden veel gebruikt in bakkerijproducten zoals brood en taarten, in muesli en desserts, en als tussendoortje. Ze bewaren lang als ze in een luchtdichte verpakking bewaard worden, op een koele, donkere plek. Bij sommige mensen kunnen sulfiethoudende gouden rozijnen reacties uitlokken.