poriegebieden

Poriegebieden zijn gebieden waarin de vaste stof van gesteente of bodem een duidelijke porositeit heeft en waarin de poreuze ruimten met elkaar verbonden zijn. Deze ruimten kunnen water, lucht, olie of gas bevatten en fungeren als opslag- en transportruimte voor deze vloeistoffen. Poriegebieden komen voor in zowel bodems als gesteenten en spelen een cruciale rol bij hydrologie, geologie en milieuwetenschappen.

Binnen poriegebieden maakt men onderscheid tussen primaire porositeit, die ontstaat tijdens de initiële vorming van het gesteente of de sedimentlagen, en secundaire porositeit, die ontstaat door processen zoals fractuurvorming, dissolutie of verwering. Poriën variëren in grootte en verbinding, met verschillende vormen zoals intergranulaire porie (tussen de korrels), vuggy porositeit (kernen van holtes) en scheurporositeit (fijngewortelde scheuren). De mate van porositeit bepaalt samen met de poreuze verbindingen de mate van vochtopslag en vloeistofdynamiek.

Belangrijk voor toepassingen zijn porositeit en permeabiliteit. Porositeit (phi) geeft het volume van de poreuze ruimten aan als percentage van het totale volume; permeabiliteit (k) beschrijft hoe goed vloeistoffen door het materiaal kunnen stromen via de verbonden poriën. Metingen vinden plaats via kernanalyses, borelogbestanden, en geofysische methoden zoals neutronen- en radiogroottes. Laboratoriumtests en veldproeven leveren informatie over vochtretentie, doorlatendheid en vloeistofverschijnselen zoals capillair druk.

Poriegebieden zijn essentieel voor opslag en beweging van water in aquifers, voor olie- en gasreservoirbeheer, en voor koolstofopslag en milieustrategieën. Ze bepalen de beschikbaarheid van drinkwater, de verspreiding van verontreinigingen en de stabiliteit van land- en watersystems. Zie ook porositeit, permeabiliteit, aquifer en hydrogeologie.