perifeerarteriële

Perifeerarteriële ziektes, ook wel bekend als perifere arteriële ziekte (PAD), verwijzen naar aandoeningen die de bloedvaten buiten het hart en de hersenen aantasten. Meestal betreft dit de slagaders in de ledematen, met name de benen en armen. De meest voorkomende oorzaak van PAD is atherosclerose, een proces waarbij plaque zich ophoopt in de slagaderwanden, waardoor deze vernauwen en de bloedtoevoer beperken.

Symptomen van PAD kunnen variëren van mild tot ernstig. Een veelvoorkomend teken is claudicatio intermittens, wat pijn, kramp of vermoeidheid in de benen veroorzaakt tijdens inspanning, zoals lopen, en die verdwijnt na rust. Andere symptomen kunnen zijn: gevoelloosheid of zwakte in de ledematen, koude voeten of benen, langzame wondgenezing, haarverlies op de benen en glimmende huid. In ernstige gevallen kan PAD leiden tot ischemische pijn in rust, huidzweren en zelfs amputatie.

Risicofactoren voor het ontwikkelen van PAD zijn onder meer roken, hoge bloeddruk, hoog cholesterol, diabetes, obesitas en een familiegeschiedenis van hart- en vaatziekten. De diagnose van PAD wordt gesteld aan de hand van een lichamelijk onderzoek, medische geschiedenis en diagnostische tests zoals de enkel-armindex (AAI), Doppler-echografie en angiografie.

Behandeling van PAD richt zich op het beheersen van risicofactoren, het verbeteren van de bloedtoevoer en het verlichten van symptomen. Levensstijlveranderingen zoals stoppen met roken, gezonde voeding en regelmatige lichaamsbeweging zijn cruciaal. Medicatie kan worden voorgeschreven om bloeddruk, cholesterol en bloedsuiker te beheersen, evenals medicijnen om bloedstolling te voorkomen en de bloeddoorstroming te verbeteren. In sommige gevallen kunnen interventionele procedures zoals angioplastiek en stenting, of chirurgische ingrepen zoals bypassoperaties nodig zijn om vernauwde of geblokkeerde slagaders te openen.