ontoereikende

Ontoereikende is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat insufficiënt of onvoldoende betekent om aan een vereiste, doel of standaard te voldoen. Het beschrijft zaken die niet toereikend genoeg zijn om het beoogde resultaat te bereiken, zoals middelen, bewijsmateriaal of plannen.

Het woord wordt in formele en functionele teksten gebruikt, bijvoorbeeld in beleid, recht, ondernemingsrapporten en academisch schrijven. Voorbeelden zijn ontoereikende middelen (niet voldoende middelen om een project te voltooien), ontoereikende bewijsmiddelen (niet genoeg of niet-bindend bewijs) of ontoereikende beveiliging (gebrekkige beveiligingsmaatregelen). In de meeste gevallen geeft ontoereikendheid aan dat er een tekort of gebrek is ten opzichte van een expliciete eis.

Oorspronkelijk is ontoereikende de verbuigingsvorm van het adjectief ontoereikend, gevormd met het voorvoegsel on- als ontkenning van toereikend (adequaat). De -e eindlettergreep is gebruikelijk bij attributief gebruik vóór een zelfstandig naamwoord, bijvoorbeeld een ontoereikende oplossing of ontoereikende middelen. In predicatieve zinsbouw kan men spreken van “is ontoereikend”.

Synoniemen en verwante begrippen zijn onder andere onvoldoende, gebrekkig en niet toereikend. Het verschil ligt vaak in de nuance: onvoldoende is ruimer en algemener, terwijl ontoereikend meestal aangeeft dat iets niet voldoet aan een specifieke eis of norm. Tegenovergestelde termen zijn toereikend en voldoende.

Zie ook: toereikend, voldoende, onvoldoende. Vaak verschijnt ontoereikende in beleidsdocumenten en evaluaties waar men tekortkomingen wil benoemen en verbetermaatregelen wilt formuleren.