lijdendewijs

Lijdendewijs is een term die in het Nederlands niet als gevestigde vakterminologie voorkomt. Het woord lijkt te bestaan uit lijdend en bewijs, maar er is geen algemene definitie of standaardgebruik. In publicaties en woordenboeken ontbreekt de term grotendeels, waardoor de betekenis afhangt van de context en van de intentie van de auteur.

In informele teksten kan lijdendewijs verschillende betekenissen krijgen. Sommige schrijvers gebruiken het als neologisme om te verwijzen naar bewijs dat op een passieve manier aan de orde komt, of naar bewijs dat voortvloeit uit de relatie tussen een handeling en het onderwerp ervan. Anderen zien het mogelijk als een typfout of variant van gerelateerde termen zoals lijdend voorwerp of bewijsmiddel.

Vanwege het ontbreken van canonieke definities wordt aangeraden om bij het tegenkomen van lijdendewijs de context te controleren: wat wordt er precies bedoeld, welke bronnen worden aangehaald, en welk vakgebied lijkt van toepassing (taalkunde, logica, juridische argumentatie, alledaagse discussie). In het geval van onzekerheid is het verstandig de term niet als een vaststaand concept te behandelen.

Etymologie: afgeleid van lijdend (passief, in grammatica ter aanduiding van het lijdend voorwerp) en bewijs.

Zie ook: bewijs, bewijsmiddelen, lijdend voorwerp, argumentatie, logica.