langetermijnverblijven

Langetermijnverblijven zijn woonzorgvoorzieningen in Nederland waar mensen met langdurige zorgbehoeften wonen en professionele zorg en begeleiding krijgen op een continu basis. Deze verblijven richten zich op personen die niet (meer) thuis zelfstandig kunnen wonen vanwege ouderdom, een chronische ziekte, een beperking of cognitieve aandoeningen en die 24 uur per dag zorg en toezicht nodig hebben. Het doel is om een veilige, persoonsgerichte woonomgeving te bieden met medische en verpleegkundige zorg, ondersteuning bij dagelijkse handelingen en sociale activiteiten.

Types en voorzieningen

Binnen langetermijnverblijven bestaan onder meer verzorgingshuizen en verpleeghuizen. Verzorgingshuizen bieden dagelijkse ondersteuning en huiselijke verzorging met een lagere intensiteit van medische zorg, terwijl verpleeghuizen intensievere verpleeg- en medische zorg leveren. Veel instellingen combineren beide functies en richten zich ook op specifieke groepen, zoals mensen met dementie. Naast woonruimte worden onder meer radiologie, fysiotherapie, medicatiebeheer en rehabilitatie geboden, afhankelijk van de zorgbehoefte van bewoners.

Toegang en financiering

Toegang tot langetermijnverblijven begint meestal met een indicatiestelling door een onafhankelijk naamgevingorgaan, zoals het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Op basis van de indicatie wordt bepaald of iemand in aanmerking komt voor langdurige zorg onder de Wet langdurige zorg (Wlz). Als iemand toelaatbaar wordt verklaard, regelt het zorgkantoor (onderdeel van het systeem van langdurige zorg) de financiering. Bewoners kunnen bijdragen leveren naar draagkracht, afhankelijk van inkomen en vermogen.

Kwaliteit en toezicht

Langetermijnverblijven vallen onder toezicht en kwaliteitskaders die gericht zijn op veiligheid, personeelsbezetting, kwaliteit van zorg en mensenrechten. Inspecties en kwaliteitsonderzoeken controleren regelmatig of zorg- en woonomstandigheden voldoen aan geldende normen.