koronaararteriën

De koronaararteriën, ook wel kransslagaders genoemd, vormen het deel van de bloedvaten dat het hartspierweefsel van zuurstofrijk bloed voorziet. Ze ontspringen uit de aorta direct boven de aortaklep, in de sinussen van Valsalva, en vertakken zich over de epicardiale oppervlakte om het myocard te bereiken. Door deze vertakkingen kunnen de verschillende delen van het hart voldoende zuurstof ontvangen tijdens elke hartslag.

De twee belangrijkste takken zijn de linker coronairarterie (arteria coronaria sinistra) en de rechter coronairarterie (arteria coronaria dextra). De linker coronairarterie loopt langs de linkerhartgroeve en vertakt zich meestal in de arteria interventricularis anterior (LAD) en de arteria circumflexa (LCx). De rechter coronairarterie loopt door de rechteratrioventriculaire groeve en geeft onder andere takken naar de rechterkant van het hart en meestal de posterieure dalende tak (arteria interventricularis posterior, PDA).

Dominantie van de bloedsvoorziening hangt af van welke slagader de PDA levert. In de meeste gevallen ontstaat de PDA uit de rechter coronairarterie (rechtsdominantie). Een minderheid van de mensen heeft PDA afkomstig van de linker coronairarterie (linksdominantie) of een situatie met co-dominantie waarbij beide hoofdtakken bijdragen.

Functie en klinische relevantie: de coronaararteriën leveren tijdens diastole bloed aan het myocard. Obstructies of stenose in deze arteriën kunnen ischemie veroorzaken en leiden tot een myocardinfarct. Atherosclerose is de meest voorkomende oorzaak. Diagnostiek en behandeling richten zich op beeldvorming en interventies zoals percutane coronaire interventie (PCI) of bypassoperatie om de bloedtoevoer te herstellen. Variaties in vertakking en verspreiding komen vaak voor en kunnen per individu verschillen.