kaakgroei

Kaakgroei is de ontwikkeling van de kaakbotten, met name de maxilla (bovenkaak) en de mandibula (onderkaak). Het omvat veranderingen in grootte, vorm en stand van deze botten ten opzichte van elkaar en ten opzichte van de tanden. Groei vindt plaats door botgroei en remodellering, grotendeels langs de suturen tussen de beenderen en bij de condylen van het kaakgewricht. Hierdoor kunnen de kaaklijnen en de verhouding tussen boven- en onderkaak veranderen gedurende de groei.

Ontwikkelingspatroon en beïnvloedende factoren. De belangrijkste groei vindt plaats in de kindertijd en vooral tijdens de puberteit, wanneer groeispurten optreden. De mandibel vertoont vaak verdere groei na de maxilla, en de snelheid en richting van groei variëren per individu. Genetische factoren spelen een grote rol, naast hormonale veranderingen, functionele krachten uit de kaakspieren en tongdruk. Groeipatronen vertonen soms seksuele dimorfie, waardoor groeiverschillen tussen jongens en meisjes ontstaan.

Diagnostiek en beoordeling. Afwijkingen in kaakgroei worden vastgesteld met klinisch onderzoek en röntgenbeelden, waaronder cephalometrie en moderne 3D-imaging. Orthodontisch onderzoek helpt bij het beoordelen van de relatie tussen kaakgroei en dentale occlusie.

Behandeling. Bij groeiende patiënten kan groei-modificerende behandeling met functionele apparaten de richting of snelheid van kaakgroei beïnvloeden. Bij volwassenen kan onaangeroerde groeiverdeling leiden tot de behoefte aan orthognathische chirurgie om de kaakverhoudingen te corrigeren, vaak in combinatie met orthodontie. Het doel is een functionele occlusie en esthetisch verantwoorde kaakverhouding.