insulinepompen

Insulinepompen zijn medische apparaten die worden gebruikt om continue subcutane insulinetherapie (CSII) te leveren bij mensen met diabetes mellitus. Een insulinepomp bestaat uit een kleine draagbare computer, een batterij en een reservoir dat met insuline is gevuld. De pomp is via een dunne slang, een zogenaamde infuusset, verbonden met het lichaam van de patiënt.

Het apparaat geeft continu een basale hoeveelheid insuline af, die kan worden aangepast aan de individuele behoeften van de patiënt. Daarnaast kan de patiënt handmatig bolusdoseringen insuline toedienen, bijvoorbeeld bij maaltijden of om hoge bloedsuikers te corrigeren. De programmering van de pomp, inclusief de basale snelheden en bolusfactoren, gebeurt in overleg met een zorgverlener.

Moderne insulinepompen kunnen worden gekoppeld aan continue glucosemeters (CGM), waardoor de pomp automatisch de insulinetoediening kan aanpassen op basis van de gemeten glucosewaarden. Dit systeem, ook wel een closed-loop systeem of kunstmatige alvleesklier genoemd, kan helpen bij het verbeteren van de glykemische controle en het verminderen van het risico op hypo- en hyperglykemie.

Het gebruik van een insulinepomp vereist training en regelmatige controle door een medisch team. Voordelen van pomptherapie kunnen zijn een verbeterde bloedsuikerregulatie, meer flexibiliteit in levensstijl en een vermindering van het aantal injecties. Mogelijke nadelen kunnen technische storingen, huidreacties op de infuusplek en de noodzaak van continue aandacht voor de therapie zijn.