inadequaat

Inadequaat is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat betekent dat iets niet toereikend is om een doel te bereiken of aan de vereisten te voldoen. Het kan verwijzen naar middelen, kennis, procedures of maatregelen die onvoldoende zijn voor een gewenste uitkomst. De term verschijnt in alledaagse en formele taal en wordt in uiteenlopende vakgebieden toegepast.

Etymologie en betekenisnuances: het woord is een leenwoord uit het Engels inadequ ate, dat op zijn beurt teruggaat op het Latijn inadequatus (niet geschikt gemaakt). In het Nederlands behoudt inadequaat doorgaans de betekenis van gebrek aan geschiktheid of adequaatheid, zonder specifieke verwijzing naar een sector.

Toepassingsvelden: inadequaat wordt gebruikt in nog alledaagse contexten maar ook in professionele discourse. In onderwijs en arbeid kan het bijvoorbeeld slaan op inadequate leerstof, apparatuur of arbeidsomstandigheden. In de zorg, biologie of techniek verwijst het naar inadequaat ontwerp, uitvoering of beleid. In juridisch en administratief taalgebruik kan inadequaat bewijs of inadequate procedures voorkomen.

Voorbeelden: “De beveiligingsmaatregelen zijn inadequaat voor deze dreiging.” “Het plan bleek inadequaat om de doelstellingen te realiseren.” Bij discussies over beleid kan men spreken van inadequate regelgeving die niet aansluit bij de praktijk.

Synoniemen en antoniemen: synoniemen zijn ontoereikend, onvoldoende; het tegenovergestelde is adequaat of toereikend. Gebruik wordt vaak gekozen waar nauwkeurigheid en concreetheid vereist zijn.

Zie ook: adequaat, ontoereikend, onvoldoende.