immuuncellen

Immuncellen vormen een brede groep cellen die meedoen aan de afweer tegen ziekteverwekkers. Ze ontstaan uit hematopoietische stamcellen in het beenmerg en ontwikkelen zich via verschillende routes in het immuunsysteem. Immuncellen werken samen in aangeboren en verworven afweer en kunnen in bloed, lymfe en weefsels voorkomen.

De aangeboren immuniteit omvat neutrofielen, monocyten/macrofagen, eosinofielen, basofielen, dendritische cellen en natuurlijke killercellen (NK-cellen). Ze reageren snel op pathogenen, voeren fagocytose uit en geven cytokinen af; ze vormen de eerste verdedigingslijn. Dendritische cellen spelen daarnaast een cruciale rol bij antigenpresentatie aan T-cellen.

De verworven immuniteit wordt gestuurd door B- en T-lymfocyten. B-cellen produceren antistoffen die ziekteverwekkers herkennen en neutraliseren (humorale afweer). T-cellen leveren cellulaire afweer: cytotoxische T-cellen doden besmette cellen en T-helpercellen activeren andere immuuncellen. Geheugen-lymfocyten zorgen voor snellere reacties bij herhaalde blootstelling.

Belangrijke organen zijn beenmerg, thymus, milt en lymfeklieren. Beenmerg rijpt B-cellen en thymus rijpt T-cellen. Dendritische cellen presenteren antigenen aan T-cellen om een specifieke respons op te starten.

Storingen in immuuncellen kunnen leiden tot immunodeficiëntie, auto-immuunziekten of verhoogde gevoeligheid voor infecties. Vaccins en immunotherapie richten zich op verschillende onderdelen van de immuunrespons.