gewasdekking

Gewasdekking, ook wel cover cropping genoemd, is een landbouw- en tuinbouwpraktijk waarbij de bodem gedurende delen van het jaar wordt bedekt met levende planten in plaats van volledig open te liggen. Het doel is de bodem te beschermen en te verbeteren door een levende laag te creëren die erosie tegengaat, vocht vasthoudt, de structuur van de bodem ondersteunt en onkruid onderdrukt. Daarnaast kan gewasdekking bijdragen aan bodemorganische stof en de biodiversiteit in het gewasportfolio vergroten.

Er bestaan verschillende typen gesectsdekking, afhankelijk van het doel en de teelt. Winterkruiden zoals winterrogge, haver en gerst worden vaak toegepast om de bodem de winter door te bedekken. Andere opties zijn legumeuze kruiden als klaver en veldbonen, die stikstof kunnen binden en zo de bodemvruchtbaarheid kunnen verbeteren. Ook zomerakkorden zoals boekweit en phacelia worden gebruikt voor snelle begroeiing en onkruidonderdrukking. In sommige gevallen wordt het gewas na de bedekking als groenbemesting ingezaai of gemaaid en grotendeels in de bodem gebracht.

De toepassing vereist afstemming op het hoofdteeltseizoen, de bodem en het klimaat. Zaai- of plantmomenten, mengsels en de gekozen beëindigingsmethode (afsterven, maaien of inwerkend in de bodem) bepalen het effect. Gewasdekking kan kosten met zich meebrengen en competitie met het hoofdgewas betekenen; tijdige beëindiging en inwerking zijn daarom cruciaal.

Samengevat biedt gewasdekking een instrument voor bodembescherming, waterretentie, onkruidonderdrukking en bodemvruchtbaarheid, met uiteenlopende plantaardige keuzes en managementopties afhankelijk van lokale omstandigheden.