doorsijpeling

Doorsijpeling is de langzame verplaatsing van vloeistof door een poreus materiaal of door scheuren en kieren, aangedreven door hydrostatische druk, zwaartekracht en capillaire krachten. In waterbeheer en de bouw gaat het vaak om water dat door bodems, muren of fundamenten naar binnen treedt of zich verspreidt binnen constructies.

In bodems doet doorsijpeling zich voor wanneer water vanwege een hydrostatisch hoofdstaat, neerslag of irrigatie door de poriën in de grond stroomt. In bouwsituaties is doorsijpeling een veelvoorkomend probleem bij muren, kelderingen, begane grondvloeren en waterdichte lagen. Het kan optreden langs kieren, scheuren of naden, maar ook door poreuze bouwmaterialen zonder zichtbare defecten.

De belangrijkste factoren zijn materiaaleigenschappen (doorlatendheid, porositeit, vochtgehalte), de drukstoornis tussen twee zijden (hydrostatische druk van grondwater of lekkende waterleidingen), geofysische omgevingscondities en temperatuur. De verschijningsvormen variëren van een wordtachtige damp tot natte vlekken, zoutuitslag en schimmelgroei, en kunnen leiden tot structurele schade, verslechtering van de afwerking en corrosie van metalen onderdelen.

Preventie en beheersing richten zich op het verlagen van vochtdruk aan de zijde van de te bestrijden structuur en op het verlagen van de permeabiliteit. Voorbeelden zijn drainage- en afwateringssystemen, waterdichte membranen of sealants, het dichten van scheuren en naden, injecties met waterafstotende middelen en goede ventilatie. In gebouwen kan tijdig onderhoud en het installeren van pompen helpen bij het voorkomen van opstijgend vocht en overmatig doorsijpelen.