vochtdruk

Vochtdruk is een term uit de bodemkunde en hydrologie die verwijst naar de druk die vocht uitoefent in een poreus media, zoals bodem, hout of bouwmaterialen. In deze context wordt vochtdruk meestal gelijkgesteld aan de matric potential of suction van water, oftewel de neiging van water om onder invloed van capillaire en andere cohesie- en adhesiekrachten uit het materiaal te worden gezogen. De vochtdruk staat meestal onder atmosferische druk (negatieve druk ten opzichte van water bij het vrije oppervlak) en wordt uitgedrukt in eenheden als kilopascal (kPa) of bar.

De meting en betekenis van vochtdruk hangen nauw samen met de beschikbaarheid van water voor planten en het transport van vocht door materialen. In droge bodemlagen kan de vochtdruk sterk negatief zijn (hoger suction), terwijl natte lagen dichter bij nul kPa liggen. Meetmethoden variëren van tensiometingen die geschikt zijn voor hogere vochtdruk (rond -0 tot -70 kPa) tot drukplaatsystemen en vochtopslagproefjes die ook grotere suction waarnemen (tot enkele honderden kPa of meer). Andere benaderingen gebruiken sensoren of gravimetrische tests.

Toepassingen van vochtdruk zijn vooral te vinden in landbouw en tuinbouw, waar het een sleutelrol speelt bij irrigatiebeheer en plantengroei. De verhouding tussen vochtdruk en bodemvochtinhoud bepaalt hoe beschikbaar water voor planten is en hoe snel water zich door de bodem verplaatst. Vochtdruk maakt onderdeel uit van het bredere watersysteem in de bodem, naast osmotic potential en waterdruk, en beïnvloedt transport, drainage en wortelopname.