brugkolommen

Brugkolommen zijn verticale draagbalken in bruggen die de belasting van het brugdek en het verkeer doorgeven aan de onderconstructie. Ze bevinden zich op regelmatige afstand langs de brug en dragen de krachten die ontstaan door gewicht, verkeer, wind en waterdruk.

De belangrijkste functie is het overbrengen van axiale lasten en buigkrachten van het dek naar de fundering, terwijl ze de geometrie van de brug behouden en weerstand bieden aan zijwaartse krachten. Het ontwerp houdt rekening met verzakkingen, bewegingen en omgevingsfactoren zoals water, ijs en aardbevingen.

Brugkolommen bestaan meestal uit beton (gewapend of prefabricage), staal of samengestelde materialen. Ze hebben ronde, vierkante of polygonale dwarsdoorsnedes en worden vaak ondersteund door funderingselementen zoals paalfunderingen, caissons of een raft. Ze kunnen enkelvoudig of in meerdere rijen voorkomen, afhankelijk van de lengte en het type brug.

Constructie kan plaatsvinden met ter plaatse gegoten beton, voorgespannen elementen of prefabricage, gevolgd door onderwater- of droge bouwputten. De kolommen worden doorgaans aangesloten op het brugdek en de overige onderbouwdelen via verbindingen en koppelingen, zodat ze krachten kunnen overdragen en de structuur stabiel blijft.

Durability en onderhoud: Brugkolommen worden blootgesteld aan water, zouten en vorst, wat de kans op corrosie van metalen delen en degradatie van beton vergroot. Inspecties op scheurvorming, beschadiging en erosie rond de sokkel zijn verplicht. Beschermende coatings, waterdichtingen en kathodische bescherming kunnen worden toegepast.

Veelvoorkomende problemen zijn erosie rond de kolombasis bij rivier- en kustbruggen, verzakkingen, scheuren en verlies van sterkte door veroudering. Bij seismische gebieden speelt extra aandacht voor buig- en trekkrachten en redundantie. Zie ook onderbouw, fundering en brugdek.