zouten

Zouten zijn ionische verbindingen die bestaan uit kationen (positief geladen) en anionen (negatief geladen) die samen een neutraal geheel vormen. Vaak bestaat een zout uit metalen kationen zoals Na+, K+ of Ca2+ en uit anionen zoals Cl−, NO3−, CO3^2− of SO4^2−. Ze ontstaan meestal door uitwisseling van ionen in oplossing, bijvoorbeeld bij neutralisatie van een zuur met een base, of door precipitatie uit oplossingen.

In de vaste toestand vormen zouten een kristallijn ionenrooster met sterke elektrostatische krachten. Ze hebben doorgaans hoge smeltpunten en een kristallijne structuur. De oplosbaarheid in water varieert sterk per zout. Wanneer zouten oplossen of smelten, dissociëren ze in kationen en anionen en geleiden ze elektriciteit.

Enkele belangrijke voorbeelden zijn natriumchloride (NaCl), calciumcarbonaat (CaCO3) en kaliumnitraat (KNO3). Gehydrateerde zouten zoals kopersulfaatpentahydraat (CuSO4·5H2O) komen ook veel voor. Double zouten zoals alum, kaliumsulfaatalum (KAl(SO4)2·12H2O), bestaan uit twee of meer ionen in één kristalrooster.

Natuur en toepassingen: zouten komen voor als mineralen zoals haliet (NaCl) en sylviet (KCl); carnalliet (KMgCl3·6H2O) is een ander voorbeeld. Zouten hebben talrijke toepassingen in voeding (smaak en conservering), wegenonderhoud (onthoofding/ontdooiing) en de chemische industrie. In levende weefsels spelen Na+, K+, Ca2+ en Cl− een cruciale rol bij vochtbalans, zenuwgeleiding en botopbouw.

Zouten vormen een breed en fundamenteel onderdeel van chemie, industrie en biologie.