bedrijfsduur

Bedrijfsduur is een term uit asset management en reliability engineering die de totale tijdsduur aanduidt waarin een product, machine of systeem in staat is om zijn beoogde functie te vervullen onder gedefinieerde bedrijfsomstandigheden. Het omvat zowel de fysieke levensduur van materialen en onderdelen als de economische levensduur, oftewel de periode waarin het gebruik renderend blijft in relatie tot de kosten.

Er bestaat vaak een onderscheid tussen fysieke levensduur en economische levensduur. De fysieke levensduur is hoeveel tijd een toestel of component operationeel kan blijven, terwijl de economische levensduur aflegt wanneer de kosten van onderhoud, vervanging en operationele uitgaven de baten of opbrengsten overstijgen. De bedrijfsduur wordt beïnvloed door ontwerp- en kwaliteitskenmerken, onderhoudsstrategie, operationele belasting, omgeving, slijtage van slijtdelen, veroudering van elektronica en software, en eventuele regelgeving of technologische ontwikkelingen die tot vervanging leiden.

De bedrijfsduur kan worden ingeschat aan de hand van producentenspecificaties, historische prestaties, betrouwbaarheidsanalyses (zoals MTBF of MTTF) en life-cycle kostenanalyses. Bij onderhoudplanning spelen prognoses en condition monitoring een rol, evenals intervalonderhoud en geplande vervanging. De bedrijfsduur heeft directe implicaties voor investering- en vervangingsbeslissingen, voorraad van reserveonderdelen, garantievoorwaarden en afschrijving.

In de praktijk verschilt de bedrijfsduur per sector en toepassing. Een apparaat kan technisch lang meegaan maar economisch snel achterhaald raken door veroudering of veranderende eisen, waardoor vervanging eerder rendabel wordt. Organisaties managementeren bedrijfsduur om betrouwbaarheid, beschikbaarheid en totale eigendomskosten in balans te brengen.