autofocussystemen

Autofocussystemen zijn mechanismen in camera’s, camcorders en smartphones die automatisch de scherpstelling van een lens aanpassen zodat het gewenste onderwerp scherp wordt weergegeven. Ze spelen een centrale rol bij fotografie en videografie door sneller en consistenter scherpe beelden te leveren dan handmatig scherpstellen.

Autofocussen werkt doorgaans op basis van twee hoofdprincipes: contrastdetectie en fase-detectie. Contrastdetectie beoordeelt de scherpte op de sensor door het beeld te verschuiven totdat het contrast maximaal is; dit is zeer nauwkeurig maar kan traag zijn, vooral bij minder licht. Fase-detectie gebruikt speciale signalen om het verschil in focus sneller te bepalen en vereist vaak een AF-sensor in de camera of op de beeldsensor zelf. Hybride systemen combineren beide methoden om zowel snelheid als nauwkeurigheid te verbeteren.

Een autofocussysteem omvat meestal een scherpstelmotor, een of meer AF-punten of een AF-sensor en een controleprocessor. Autofocus kan uitgevoerd worden via een motor in de lens (in-lens AF) of via een motor in de camera body (in-body AF). Moderne systemen integreren vaak op-sensor fase-detectie of geavanceerde detectie voor gezichts- of oogherkenning en volgen van onderwerpen.

Modi en gebruiksopties variëren per systeem, maar veelvoorkomende mogelijkheden zijn enkele scherpstelling (statisch onderwerp), continue scherpstelling (bewegend onderwerp) en tracking, vaak met gezichts- of oogdetectie. In smartphones en compacte camerasystemen is contrastdetectie meestal dominant, terwijl spiegellose en DSLR-systemen vaker hybride of fasemdetectie toepassen voor betere prestaties bij weinig licht of snelle actie.