Vochtpeil

Vochtpeil is een aanduiding voor het aanwezige vocht in een stof of in de lucht, doorgaans uitgedrukt als percentage vochtgehalte of als relatieve vochtigheid (RH). In de bouw en onderhoud wordt meestal gesproken over het vochtgehalte van materialen (hout, beton, gips) gemeten met vochtmeters. Bij hout geeft men vaak het vochtgehalte aan als percentage van de droge massa; voor hout dat in constructies wordt gebruikt ligt een doorgaans gewenst bereik tussen ongeveer 6 en 12 procent, afhankelijk van soort hout en klimatisering. In de bouw geldt dat een te hoog vochtpeil kansen op schimmel, krimp of rot vergroot, terwijl te droog materiaal kan scheuren.

In de lucht wordt het vochtpeil uitgedrukt als relatieve luchtvochtigheid, vaak aangestuurd met een hygrometer; een comfortabel binnenniveau ligt doorgaans tussen 40 en 60 procent RH, afhankelijk van seizoen en ventilatie. Onvoldoende vocht kan leiden tot droge huid en statische elektriciteit, terwijl hogere waarden condensatie en schimmel bevorderen.

In de landbouw verwijst het naar het bodemvochtigheidsniveau, essentieel voor irrigatieplanning. Dit wordt gemeten met tensiometers, capacitieve sensoren of diepte-metingen, en de optimale waarde hangt af van gewas en ontwikkelingsfase.

Meetfouten kunnen ontstaan door temperatuur, zoutgehalte, of kalibratie. Het kiezen van een geschikte meetmethode en regelmatige kalibratie is cruciaal voor betrouwbare interpretatie van het vochtpeil.