Standaardtabellen

Standaardtabellen zijn vooraf gedefinieerde datasets die als gemeenschappelijke bouwstenen dienen in databases en gegevenskaders. Ze bieden consistente, herbruikbare referenties voor meerdere systemen en processen, waardoor data-uitwisseling en rapportage eenduidiger worden.

Een standaardtabel bevat kolommen met duidelijke semantiek, zoals codes, beschrijvingen en sleutelvelden. Vaak worden ook metadata opgenomen, zoals geldigheidsperiodes en status, zodat de tabel geschikt is voor historische analyses en governance.

Typen standaardtabellen bestaan uit referentietabellen (lookup-tabellen) met vaste waarden, kern- of domeintabellen die basisentiteiten beschrijven, en codetabellen die korte codes leveren. Daarnaast zijn er mappingtabellen die relaties tussen systemen vertalen.

Ontwerpkenmerken zijn meestal een primaire sleutel, een korte code en een beschrijving, soms aangevuld met validatie- en geldigheidskolommen. Ze worden stabiel beheerd, maar kunnen evolueren via versiebeheer en deprecatie van waarden.

Toepassingen bevinden zich in datawarehousing, master data management, ETL en API-interfaces. Door uniforme referenties kunnen systemen efficiënt data uitwisselen, queries vereenvoudigen en rapportages consistent blijven over afdelingen en regio's.

Governance omvat eigenaarstoewijzing, documentatie in een datawoordenboek en procedures voor wijziging, migratie en derogatie. Regelmatige validatie van waarden en historisering voorkomen inconsistenties bij historische analyses.

Voordelen zijn betere datakwaliteit, minder duplicatie en snellere integratie; nadelen zijn onderhoudskosten, mogelijke verouderde codes en risico op overafhankelijkheid. Goed beheer en periodieke evaluatie zijn essentieel.

Veelvoorkomende voorbeelden: landcodes (ISO 3166), valuta's (ISO 4217) en talen (ISO 639-1). Deze tabellen vormen vaak de basis van bedrijfs- en IT-systemen.