Refractiefouten

Refractiefouten zijn oogafwijkingen waarbij het optische systeem van het oog het invallende licht niet correct op het netvlies projecteert, waardoor scherp zien op bepaalde afstanden ontbreekt. De belangrijkste factoren zijn de lengte van het oog en de kromming van het hoornvlies en de lenzen van het oog.

De belangrijkste refractieve fouten zijn myopie (bijziendheid), hypermetropie (verziendheid), astigmatisme en presbyopie. Myopie betekent dat verre objecten wazig zijn omdat het beeld voor het netvlies focust. Hypermetropie betekent dat nabij zien lastig kan zijn, vooral bij oudere mensen of wanneer de accommodatie afneemt. Astigmatisme ontstaat door een onregelmatige kromming van het hoornvlies of de lens, waardoor lijnen vervormd of wazig zijn. Presbyopie is een leeftijdsgebonden vermindering van accommodatie, waardoor dichtbij zien moeilijker wordt vanaf ongeveer 40 jaar.

Diagnostiek omvat een oogmeting met refractie, een gezichtsscherpte-test zoals de Snellen-chart, keratometrie en oogbiometrie. Retinoscopie en autorefractie kunnen worden gebruikt om de onderliggende refractie vast te stellen.

Behandeling bestaat uit correctie met brillen of contactlenzen; bij sommige mensen is refractieve chirurgie mogelijk, zoals LASIK, PRK/LASEK of SMILE, en in bepaalde gevallen implantatie van intraoculaire lenzen. Voor presbyopie kunnen multifocale of bifocale brillen, monovisie of speciale contactlenzen worden toegepast. Orthokeratologie (ortho-k) gebruikt nachtlenzen om het zicht overdag te verbeteren.

De refractieve fouten zijn doorgaans goed te behandelen, waardoor het gezichtsvermogen aanzienlijk verbetert. Regelmatige oogcontroles worden aanbevolen, zeker bij kinderen en bij volwassenen die veranderingen opmerken.