Omgevingmaatregelen

Omgevingmaatregelen zijn maatregelen die bedoeld zijn om de milieueffecten van een project of installatie rondom het werkgebied te beperken of te voorkomen. Ze worden doorgaans vastgelegd als voorwaarden in de omgevingsvergunning en kunnen van toepassing zijn tijdens de planvorming, uitvoering en exploitatie van het project. De maatregelen richten zich op thema’s als luchtkwaliteit, water en bodem, geluid en trillingen, natuur en biodiversiteit, en de leefomgeving van omwonenden en bedrijven.

Typen omgevingmaatregelen zijn onder andere technische maatregelen (zoals afzuiging, afschermingen, vocht- en stofbeheersing, geluidsreductie door geluidsberm of stille werktuigen), organisatorische maatregelen (werken buiten piekuren, stillere planning), en monitoring en rapportage (continu lucht- en geluidsmetingen, meldings- en calamiteitplannen). Ze kunnen ook gericht zijn op maatregelen tijdens de voorbereidende fase (bodem- en waterkwaliteitsscreening) en op maatregelen tijdens de exploitatie of eindfase (reiniging, bodemsanering, landschapsoplossingen).

In de praktijk worden omgevingmaatregelen vaak vastgesteld in de vergunningverlening of via instellingen voor leefomgeving zoals gemeenten, waterschappen en de overheid. Toezicht en handhaving zorgen ervoor dat de maatregelen worden nageleefd, en bij niet-naleving kunnen aanpassingen van de vergunning of sancties volgen. De verplichtingen variëren afhankelijk van de verwachte milieubelasting, de locatie en de kwetsbaarheid van de omgeving.

De term wordt versterkt door de invoering van de Omgevingswet, die integraal beleid en vergunningverlening voor bouw, milieu, ruimte en infrastructuur beoogt te vereenvoudigen. Omgevingmaatregelen vormen daarbij een manier om milieuprestaties van projecten concreet te maken.