Multifactorproductiviteit

Multifactorproductiviteit (MFP) meet hoe efficiënt meerdere productiefactoren tegelijk worden ingezet bij de productie van goederen en diensten. Het rendement ten opzichte van de gecombineerde input wordt gezien als de residu in een multi-input productiefunctie, oftewel de output die niet volledig verklaard kan worden door de hoeveelheden arbeid, kapitaal en andere inputs zoals energie en materialen.

In macro-economische analyses wordt MFP vaak gelijkgesteld aan de totale factorproductiviteit (TFP). In sommige definities is MFP echter een specifieke invulling van deze residu die rekening houdt met meerdere inputs, terwijl TFP het bredere begrip technologische vooruitgang, efficiëntie en institutionele factoren omvat. De terminologie kan per vakgebied verschillen.

Meting van MFP gebeurt meestal via groeirekeningen of een productie-functional aanpak, bijvoorbeeld Y = A K^α L^β. De groei van output Y wordt ontleed in de bijdragen van groei in kapitaal K, arbeid L en andere inputs, plus de groei van MFP (A). De MFP-groeisnelheid weerspiegelt technologische vooruitgang, productiviteitsverbeteringen en veranderingen in organisatie en processen die niet direct terug te voeren zijn op extra input.

Factoren die MFP beïnvloeden zijn onder meer technologische innovatie, scholing en kwaliteit van human capital, kennis- en netwerkeffecten, schaalvoordelen, de kwaliteit van producten en diensten, prijsveranderingen, en institutionele factoren zoals regelgeving en beleid.

Beperkingen van MFP als maat zijn onder meer dat het een residu is en daardoor gevoelig voor modelkeuzes en inputkwaliteitsmetingen. Fouten in gegevens of aannames kunnen de schatting beïnvloeden. Desondanks blijft MFP een nuttig instrument om efficiëntie en technologische vooruitgang te monitoren en beleidsimpact te evalueren.