Koraalgroei

Koraalgroei is het proces waarbij koralen kalkskeletjes afzetten en kolonies uitbreiden, waardoor koraalriffen en andere structuren in de oceaan groeien. Koralen bestaan uit poliepen die calciumcarbonaat (CaCO3) afscheiden; door voortdurende skeletvorming bouwen de kolonies zich op tot grotere organismen.

Groei hangt af van soort en milieuomstandigheden. Groeisnelheden variëren per koraalsoort en per conditie. Vertakte koralen kunnen onder gunstige omstandigheden meerdere centimeters per jaar groeien, terwijl massieve koralen meestal enkele millimeters tot centimeters per jaar toevoegen. De verticale opbouw van een rif, oftewel reef accretion, ligt doorgaans tussen enkele millimeters en centimeters per jaar.

Factoren die groei beïnvloeden zijn onder meer beschikbaarheid van licht voor de symbiotische alg zooxanthellae, watertemperatuur, waterstroming, voedingstoffen en ionenbalans, alkaliniteit en pH, en sedimentbelasting of vervuiling. Ook eerdere stress en ziekten kunnen groeitrajecten verstoren. Klimaatverandering remt de groei door hogere temperaturen en oceaanverzuring, wat calcificatie verlaagt en kan leiden tot bleaching.

Meetmethoden voor koraalgroei variëren van het meten van lineaire skeletextensie en het gebruik van markeringssystemen tot buoyant-weegmethoden. Daarnaast worden densiteitsmetingen, sclerochronologie (bouwjaar- en groeirecords in het skelet) en 3D-modellering toegepast om volume en structuur te beoordelen. Deze informatie ondersteunt het evalueren van reefgezondheid en veerkracht.

Koraalgroei is cruciaal voor de vorming van koraalriffen die habitat bieden aan vele zee- en kustsoorten en bescherming bieden tegen kusterosion. Behoud en herstel van groeikansen hangen samen met waterkwaliteitsbeheer, klimaatmitigatie en beschermde gebieden.