Hoogkokende

Hoogkokende is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat doorgaans wordt gebruikt om een vloeistof of stof te beschrijven die een relatief hoog kookpunt heeft of die bij hoge temperaturen in kooktoestand komt. Het woord is samengesteld uit hoog en koken en geeft aan dat de stof bij hogere temperaturen kookt dan hetgeen gangbaar is in een vergelijkbare context. In technische teksten wordt soms gesproken van hoogkokende componenten of solventen, tegenover laagkokende of laagkokende stoffen, waarmee naar hun kookpunten wordt verwezen.

Het begrip komt vooral voor in chemie, chemische technologie en procesontwerp, bijvoorbeeld bij distillatie, extractie en rijpings- of oplosprocessen waar kookpunten een cruciale rol spelen. Voor hoogkokende stoffen geldt doorgaans dat zij een kookpunt hoger hebben dan een referentienorm in een bepaald vakgebied; de exacte drempel varieert per toepassing. In praktijk levert dit extra aandacht op het gebied van veiligheid, apparatuur en procescondities, aangezien hoge kookpunten kunnen samenhangen met hogere druk, grotere warmtebehoefte en specifieke materiaalvereisten.

Historisch gezien is hoogkokende eenvoudigweg een beschrijvende omschrijving die uit de combinatie van hoog en koken is voortgekomen. Het is geen strikt wettelijk gedefinieerde term, maar een gangbaar hulpmiddel in wetenschappelijke en technische communicatie om stoffen te classificeren op basis van kookpunt. Verwante concepten zijn onder meer kookpunt, latent vermogen en drukcondities die de kookervaring beïnvloeden.