weefseltransport

Weefseltransport is het proces waarbij stoffen tussen het bloed en de cellen in weefsels worden uitgewisseld. Het omvat de levering van zuurstof en voedingsstoffen aan cellen en de verwijdering van kooldioxide en afvalstoffen uit cellen, evenals de bepaling van hormoon- en signaalstofwisselingen tussen bloed en weefsel.

De belangrijkste transportmechanismen zijn diffusie, convectie en actueel transport. Diffusie is een passief proces waarbij moleculen zich langs hun concentratiegradiënt bewegen door membranen of door interstitiële ruimten. Kleine moleculen zoals zuurstof, kooldioxide en sommige ionen diffuseren snel, terwijl grotere moleculen minder snel diffunderen. Convectie, of bulkstroom, verplaatst vloeistoffen en opgeloste stoffen door de capillairen en de interstitiële ruimte als gevolg van hydrostatische en oncose- (colloïd-osmotische) krachten. Actief transport vereist energie en omvat ionenpompen, transporteiwitten en symport/antiport-systemen die stoffen tegen hun concentratiegradiënt in bewegen.

Transcellulair transport omvat processen zoals endocytose en exocytose, waardoor grote moleculen en macromoleculen door cellen heen getransporteerd kunnen worden (bijvoorbeeld vraarschappen van macromoleculen of immuunglobulinen via transcytose). Lymfevaten spelen een cruciale rol bij het terugwinnen van overtollige interstitiële vloeistof en bij immunologische afweer; zij voeren lymfe terug naar het bloed en dragen bij aan afvalstoffenverwijdering en ontstekingsreacties.

factorenk zoals bloedtoevoer (perfusie), capillaire doorlaatbaarheid, interstitiële druk en de metabolische vraag van het weefsel bepalen de snelheid en efficiëntie van het weefseltransport. Verstoringen kunnen leiden tot edema, ischemie of disfunctie van weefselfuncties.