verslagstijl

Verslagstijl is een formele schrijfstijl die wordt toegepast bij het opstellen van rapporten, verslagen en onderzoeksdocumenten. Het doel is informatie objectief, feitelijk en reproduceerbaar te presenteren, zodat lezers de bevindingen kunnen controleren en de afleidingen kunnen volgen. Kenmerken zijn onder meer een neutrale toon, impersonaliteit (veelal vermijden van de ik- of wij-vorm), en het gebruik van de derde persoon en vaak de lijdende vorm. De structuur is doorgaans duidelijk en logischerwijs opgebouwd: samenvatting, inleiding, methode, resultaten, discussie/conclusie en eventueel aanbevelingen, met duidelijke bronvermelding en bijlagen.

Verslagstijl wordt toegepast in wetenschappelijke, technische en bestuurlijke rapporten en in educatieve contexten zoals proef- en afstudeeropgaven. Het legt nadruk op reproduceerbaarheid en verifieerbaarheid: beschrijving van opzet, gebruikte meetinstrumenten, procedures en analysemethoden moet in voldoende detail worden gegeven. Numerieke gegevens, tabellen en figuren dienen zorgvuldig te worden geëtaleerd en geïnterpreteerd, zonder overbodige subjectieve interpretatie. Veel vakgebieden hanteren specifieke richtlijnen wat taal, tijdsvormen en terminologie betreft; over het algemeen geldt dat methoden en resultaten in verleden tijd worden beschreven, terwijl conclusies in heden of toekomstig perspectief kunnen staan.

Verslagstijl verschilt van betogende of verhalende stijlen doordat de nadruk ligt op objectiviteit en controleerbaarheid in plaats van overtuiging of meeslepende verteltechnieken.