pigmentkenmerken

Pigmentkenmerken zijn de eigenschappen die pigmenten karakteriseren en bepalen hoe ze presteren in verfsystemen, drukinkten, kunststof en andere materialen. Ze omvatten chemische samenstelling, fysische eigenschappen en optische kenmerken, en worden gebruikt bij selectie, formulering en kwaliteitscontrole.

Chemische samenstelling maakt onderscheid tussen inorganische pigmenten (bijv. titaniumdioxide en ijzeroxiden) en organische pigmenten (zoals polyaromatische en koolstofgebaseerde pigmenten). De zuiverheid, kristalstructuur en oppervlaktebehandeling beïnvloeden kleurkracht, stabiliteit en chemische weerstand.

Optische eigenschappen geven aan hoe het pigment visueel waarneembaar is. Belangrijke factoren zijn kleurtoon, verzadiging en lichte waarde, opaciteit of transparantie, tintsterkte en glans. Ook de refractie-index en lichtdiffusie dragen bij aan de perceptie van kleur.

Fysische eigenschappen betreffen deeltjesgrootte en -verdeling, vorm en agglomeratie, dispersie-eigenschappen en verwerking. De geschiktheid voor een bindmiddel en de kans op klontering zijn hierbij relevant. oppervlaktebehandeling kan de dispersie verder verbeteren en de compatibiliteit met het matrix beïnvloeden.

Stabiliteit en duurzaamheid omvatten lightfastness, hittebestendigheid en chemische weerstand, evenals weerstand tegen weersinvloeden. Om pigmentkenmerken te vergelijken worden standaardtests uitgevoerd volgens internationale normen, met metingen zoals kleurmetingen (CIE L*a*b*) en opaciteitstests voor dekking.

Veiligheid en regelgeving spelen een rol bij selectie en gebruik. Sommige pigmenten zijn onderhevig aan beperkingen wegens milieu- of toxicologische zorgen, wat traceerbaarheid en certificering vereenvoudigt.

Voorbeelden: titaniumdioxide voor wit, ijzeroxiden voor rood/bruin, ultramarijn voor blauw en carbon black voor zwart.