onvolledigeblaas

Onvolledige blaaslediging, ook wel bekend als blaasretentie, is een medische aandoening waarbij de blaas niet volledig leeg raakt tijdens het plassen. Dit kan leiden tot verschillende problemen, zoals een verhoogd risico op urineweginfecties, onvrijwillig urineverlies (incontinentie) en een onaangenaam vol gevoel in de onderbuik.

De oorzaken van onvolledige blaaslediging zijn divers. Ze kunnen anatomisch van aard zijn, zoals een vergrote prostaat bij mannen of een verzakking van de bekkenorganen bij vrouwen, die de urinewegen afknellen. Neurologische aandoeningen, zoals diabetes, multiple sclerose of een ruggenmergletsel, kunnen de zenuwen aantasten die verantwoordelijk zijn voor de blaasfunctie, waardoor de signalen tussen de blaas en de hersenen verstoord raken. Ook bepaalde medicijnen, zoals die voor verkoudheid, allergieën of depressie, kunnen bijwerkingen hebben die de blaaswerking beïnvloeden. Soms kan er ook sprake zijn van een verzwakte blaasspier.

De symptomen kunnen variëren, maar veelvoorkomende klachten zijn een zwakke urinestraal, het gevoel dat de blaas niet leeg is na het plassen, vaak moeten plassen, en nadruppelen. In ernstigere gevallen kan het leiden tot acuut urineretentie, waarbij er helemaal niet geplast kan worden, wat medische noodhulp vereist.

De diagnose wordt gesteld op basis van medische geschiedenis, lichamelijk onderzoek en aanvullende onderzoeken zoals een urineonderzoek, blaasscan (echografie) of een urodynamisch onderzoek. De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak. Dit kan variëren van medicatie en bekkenbodemoefeningen tot chirurgische ingrepen of het gebruik van een katheter om de blaas te legen.