noodvoeding

Noodvoeding is voedsel dat speciaal is ontworpen voor langdurige opslag en voor gebruik in noodgevallen, rampen of omstandigheden waarin vers voedsel niet of nauwelijks beschikbaar is. Het doel is om met weinig bereiding snel een calorierijke en voedzame maaltijd te kunnen leveren. Noodvoedsel wordt doorgaans in vormen geleverd die lang houdbaar blijven en weinig gekoelde opslag vereisen.

Voorbeelden van noodvoeding zijn kant-en-klare maaltijden in retortpouches, blikken, gevriesdroogde producten, gedroogde ingrediënten en energierepen of drankpoeders. Deze producten variëren in bereiding: sommige vereisen alleen water, andere zijn direct eetbaar. Het scala aan noodvoeding wordt gebruikt in militaire context, civiele bescherming, rampenbestrijding en buitensporten.

Houdbaarheid en opslag hangen af van verpakking en opslagomstandigheden. Kamertemperatuur en droge opslag verlengen de houdbaarheidsduur; veel producten zijn ontworpen om jaren meegaan, terwijl andere tijdelijkere opties zijn. Het beheer van noodvoedsel omvat vaak rotatie van de voorraad en controle op vervaldata.

Voedingstechnisch is noodvoeding gericht op hoge energie en een evenwicht tussen koolhydraten, vetten en eiwitten, zodat op korte termijn voldoende calorieën worden geleverd. Het zoutgehalte kan hoog zijn en sommige producten vereisen water bij bereiding. Kant-en-klare opties besparen tijd en middelen maar kunnen duur of gewichtsonvriendelijk zijn bij langdurig gebruik.

Zie ook: houdbaarheidsvoeding, MRE, veiligheidsvoeding.