netcapaciteit

Netcapaciteit is de bruikbare capaciteit van een systeem nadat verliezen, overhead en beperkingen zijn afgetrokken. De term is contextafhankelijk en wordt in verschillende vakgebieden gebruikt, zoals ICT en netwerken, energievoorziening en opslag- of logistieke systemen. In elk domein verwijst netcapaciteit naar wat daadwerkelijk kan worden geleverd of verwerkt, in tegenstelling tot de bruto of theoretische capaciteit.

In ICT en telecommunicatie verwijst netcapaciteit meestal naar de netto doorvoersnelheid van een netwerkverbinding of -kanaal. Het wordt uitgedrukt in bits per seconde en geeft aan hoeveel data daadwerkelijk kan worden verzonden, nadat protocolhoofdjes, foutcorrectie, acknowledgments en netwerkcongestie in acht worden genomen. De netto capaciteit ligt doorgaans onder de theoretische maximale capaciteit van de verbinding en kan variëren met het verkeer, de gebruikte protocollen en de gebruikte apparatuur.

In de energiesector betekent netcapaciteit de maximale hoeveelheid elektriciteit die aan afnemers kan worden geleverd nadat verliezen in transmissie en distributie, transformatoren en andere randverschijnselen zijn afgetrokken. Het wordt uitgedrukt in megawatt of megawattuur en geeft de feitelijke leveringscapaciteit weer, vergeleken met de bruto capaciteitsspecificaties van generatoren, lijnen en installaties.

Ook in opslag- en logistieke systemen kan netcapaciteit verwijzen naar de beschikbare opslagruimte minus beperkingen zoals dode stukken of veiligheidsmarges. De formulering is afhankelijk van de context en de gebruikte normen.

Gerelateerde begrippen zijn brutocapaciteit, throughput, capaciteitplanning en utilisatie. Netcapaciteit helpt bij het evalueren van prestaties, efficiëntie en capaciteitstekorten in een systeem.