monokromaatlike

Monokromaatlike is een adjectief dat gebruikt wordt om iets te beschrijven dat lijkt op monochromatie: een toestand waarbij kleurinformatie beperkt of afwezig is, meestal door een zeer smalle spectrale band of doordat waarneming één tint dominant maakt. Het woord is afgeleid van mono- (één) en chromaat (kleur) met het achtervoegsel -achtig.

In optiek en beeldvorming verwijst monokromaatlike naar licht of beelden die worden geproduceerd of ervaren via één of een zeer smalle spectrale band, wat resulteert in een beeld met weinig kleurinformatie en vaak hoog contrast. Voorbeelden zijn beelden die in ver of nabij infrarood ontstaan of beelden die via monochromatische displays worden weergegeven.

In perceptie en vision science kan de term gebruikt worden om situaties te beschrijven waarin de waarneming van kleur extreem beperkt is, bijvoorbeeld wanneer een stimulus kleurinformatie nabootst of wanneer proefpersonen een bijna monochromatische ervaring hebben. De term wordt hier vooral descriptief gebruikt en is geen officiële diagnose.

In kunst en ontwerp kan monokromaatlike verwijzen naar een esthetiek met een beperkt kleurenpalet, meestal één dominante tint met variatie in helderheid en verzadiging, bedoeld om een gevoel van eenheid, soberder stemming of een specifiek concept uit te drukken.

Let wel: de term is niet uniform vastgelegd in alle vakgebieden en kan per context net anders worden geïnterpreteerd. Zie ook monochromatisch, achromatisch, en kleurenwaarneming.