mijnrechten

Mijnrechten is een Dutch term dat in juridische context meestal verwijst naar mining rights, oftewel de juridische bevoegdheden en plichten met betrekking tot verkenning en winning van mineralen uit land. In gewoon taalgebruik kan het ook als “mijnrechten” gelezen worden als een persoonsrecht, maar in formele teksten gaat het doorgaans over rechten die horen bij mijnbouw.

In de context van mijnbouw omvatten mijnrechten meestal het recht om te verkennen, te exploiteren en mineralen te winnen, eventueel met de mogelijkheid om deze rechten te leveren of over te dragen. De exacte inhoud en duur van de rechten hangen af van het land en het specifieke verdrag of concessie, en kunnen vergezeld gaan van verplichtingen zoals onderhoud van vergunningen, milieuverantwoordelijkheid en betaling van royalty’s of belastingen.

Verkrijging en overdracht van mijnrechten geschieden doorgaans via concessies, licenties of huurcontracten die worden toegekend door overheidsinstanties. Het proces kan verkennings- en exploitatievergunningen, milieu- en veiligheidstoetsen, garanties voor sanering, en financiële zekerheden omvatten. In veel rechtsgebieden geldt dat mijnrechten gescheiden kunnen zijn van de oppervlaktelijke eigendomsrechten; de houder van mijnrechten kan toegang tot het oppervlak nodig hebben voor operations, vaak onder compensatie- en behoudsverplichtingen.

Relaties met andere eigendomsrechten variëren per jurisdictie. In sommige systemen behoort de eigenaar van het oppervlak ook automatisch de mijnrechten toe, in andere systemen zijn deze rechten eigendom van de staat of kunnen ze aan derden worden verleend. De regelgeving rond mijnrechten regelt doorgaans wie mag exploreren en winnen, welke milieu- en veiligheidsnormen gelden, en welke belastingen of royalties verschuldigd zijn.

Zie ook: mijnbouwrecht, eigendomsrecht, milieurecht.