maatschappijen

Maatschappijen is de Nederlandse term voor bedrijfsmatige rechtspersonen die opgericht zijn om goederen of diensten te leveren en winst te maken. In een zakelijke context verwijst het woord naar juridisch onderscheiden entiteiten, maar het kan ook in bredere zin naar de samenleving of samenlevingsverbanden verwijzen. Binnen het rechtssysteem onderscheiden maatschappelijke vormen vaak de structuur en aansprakelijkheid van de eigenaren.

De twee meest voorkomende vormen zijn de Naamloze Vennootschap (N.V.) en de Besloten Vennootschap (B.V.). Een N.V. is doorgaans bedoeld voor grotere ondernemingen en kan aandelen openbaar aanbieden. Een B.V. is een private rechtsvorm met beperkingen op de overdracht van aandelen en is veelvuldig de voorkeurskeuze voor kleine tot middelgrote ondernemingen. Naast deze vennootschappen bestaan er ook combinatievormen zoals de Vennootschap onder Firma (V.O.F., een maatschap tussen meerdere personen) en de Commanditaire Vennootschap (C.V., een stille vennootschap) en verschillende coöperatieve vormen.

Formationeel proces en governance: Een «maatschappij» wordt meestal opgericht bij notaris en beschikt over statuten of een oprichtingsakte en statuten waarin doelstelling, aandelen en bestuur zijn vastgelegd. In de praktijk registreren deze entiteiten zich bij de Kamer van Koophandel. Bestuur en toezicht kunnen bestaan uit een bestuur of managementteam en een algemene vergadering van aandeelhouders, die de belangrijkste besluiten bepalend zijn.

Aansprakelijkheid en vermogen: Eigenaars en aandeelhouders genieten doorgaans beperkte aansprakelijkheid, waardoor zij niet persoonlijk aansprakelijk zijn voor de schulden van de maatschappij, behalve in specifieke situaties. De vereisten rondom kapitaal en overdracht van aandelen variëren per rechtsvorm en jurisdictie en zijn in de loop der tijd aangepast. Maatschappijen spelen een centrale rol in handel, industrie en innovatie.