vennootschappen

Vennootschappen is een overkoepelende term voor zakelijke eenheden die zijn opgericht om economische activiteiten te drijven. In het Nederlandse en Vlaamse recht verwijst de term naar zowel samenwerkingsverbanden als bedrijven met aparte rechtsfiguren. De belangrijkste vormen zijn onder te verdelen naar juridisch karakter: samenwerkingsverbanden zonder onafhankelijke rechtspersoonlijkheid (zoals de vennootschap onder firma en de commanditaire vennootschap) en rechtspersonen met eigen rechtspersoonlijkheid (zoals de besloten vennootschap en de naamloze vennootschap), evenals de maatschap die vooral in professionele beroepen voorkomt.

VoF en CV zijn voorbeelden van ondernemingsvormen zonder volledige rechtspersoonlijkheid. Bij een vennootschap onder firma (vof zijn de vennoten hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden van de vennootschap). Een commanditaire vennootschap (cv) kent twee typen vennoten: beherende vennoten met onbeperkte aansprakelijkheid en commanditaire vennoten wiens aansprakelijkheid is beperkt tot hun inbreng. Deze vormen zijn typisch flexibel maar dragen aanzienlijk risico voor de betrokken partners.

BV en NV vormen rechtspersonen met beperkte aansprakelijkheid. Bij een besloten vennootschap (bv) is de aansprakelijkheid van aandeelhouders beperkt tot hun inbreng; bij een naamloze vennootschap (nv) geldt hetzelfde, met het verschil dat een nv aandelen kan uitgeven aan het publiek. Bestuur en toezicht verschillen per structuur; bv en nv kennen meestal een bestuur, en een nv vaak ook een raad van commissarissen. De maatschap is gericht op professionele practice en kent doorgaans aansprakelijkheid voor ieder individu jegens klanten en mede-ondernemers.

Regelgeving, registratie en belastingen variëren per vorm. Vennootschappen worden gewoonlijk ingeschreven in het handelsregister; bv en nv vereisen vaak een notariële akte bij oprichting. De fiscale behandeling hangt af van de rechtsvorm en jurisdictie.