intoleranties

Intoleranties zijn ongewenste reacties op stoffen die doorgaans niet ontstaan door een IgE-gemedieerde allergie. Ze ontstaan vaak door een enzymatische tekorten, metabole afwijkingen of gevoeligheid voor een stof. In tegenstelling tot veel allergieën verlopen de klachten meestal langzaam en zijn ze niet levensbedreigend, al kunnen ze het dagelijks leven aanzienlijk beïnvloeden.

Veelvoorkomende typen intoleranties zijn lactose-intolerantie (lactase-tekort), fructose-intolerantie en glutengerelateerde gevoeligheid zonder coeliakie. Daarnaast bestaan histamine-intolerantie, alcoholintolerantie en bepaalde medicatie-intoleranties. De klachten variëren, maar bestaan meestal uit spijsverteringsproblemen zoals buikpijn, een opgeblazen gevoel, winderigheid, diarree of misselijkheid. Soms treden ook hoofdpijn of vermoeidheid op.

Diagnose gebeurt meestal op basis van klinische geschiedenis, een eliminatiedieet en, waar mogelijk, aanvullende tests zoals ademtests voor lactose of fructose. Het onderscheid met een allergie is belangrijk: intoleranties veroorzaken meestal geen anafylaxie en vereisen doorgaans geen noodbehandeling.

Behandeling richt zich op vermijden of beperken van de problematische stof, soms met enzymen (bij lactose-intolerantie) of aanpassingen zoals een low-FODMAP-dieet of een glutenonderzoeksbeleid bij verdenking van glutenintolerantie. Een diëtist kan helpen bij voedingsplanning en het voorkomen van tekorten. Prevalentie varieert per stof en regio, en sociale ondersteuning bij voeding speelt een grote rol in het dagelijks leven.