gasinfrastructuur

Gasinfrastructuur verwijst naar de fysieke systemen en assets die nodig zijn voor opslag, transport en levering van gas aan eindgebruikers. Daartoe behoren onder meer transmissie- en distributienetten, compressorstations, drukregelaars en meet- en regelstations, opslagfaciliteiten en LNG-terminalen met regasificatiefaciliteiten. Het doel is gas veilig, betrouwbaar en betaalbaar beschikbaar te maken bij verschillende vormen van vraag en aanbod.

Transmissienetten transporteren gas over lange afstanden bij hoge druk, van productiegebieden naar regio’s of landen. Distributienetten brengen gas vervolgens bij huishoudens en bedrijven via lagere drukken. Tussen deze netten bestaan interconnectiepunten die verbindingen mogelijk maken tussen netten van verschillende landen of regio’s. De operationele aansturing vindt plaats door transmissie- en netwerkbeheerders die gasstromen bewaken, capaciteit toewijzen en balancering op de netten uitvoeren.

Opslagfaciliteiten leveren flexibiliteit en zekerheid door seizoensbalans mogelijk te maken. Voorraad kan bestaan uit uitgeputte velden, zoutcavernes en ondergrondse reservoirs. LNG-terminals slaan gas op als vloeistof en regasificeren het bij verbruik. Gasstromen worden gemonitord en geregeld via meetpunten en balancering om stabiliteit van leveringsstromen te waarborgen.

Regulering van gasinfrastructuur omvat onder meer unbundling, tariefregulering en verplichting tot toegang voor derden. Operators dienen aan veiligheids- en milieuregels te voldoen, waaronder lekdetectie, inspectie, druk- en integriteitsbeheer. Transparante informatie en betrouwbare levering zijn kernpunten van toezicht.

Met de energietransitie groeit de aandacht voor het aanpassen van infrastructuur aan waterstof- of biomethaanstromen en voor mogelijke repurposering van bestaande leidingen. In veel regio’s wordt gewerkt aan normen en codes om interoperabiliteit, veiligheid en decarbonisatie te waarborgen, terwijl bevoorrading en markten blijven functioneren.